Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Οταν τα καράβια έβγαιναν στη στεριά - karavia sth steria

Eνα εικονικό «ταξίδι» από τον Κορινθιακό στον Σαρωνικό Κόλπο με το πλοίο της Κερύνειας μπορεί να κάνει σήμερα κανείς μέσα από μια ταινία εικονοκινητικής τεχνικής (animation), παραγωγής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας σε συνεργασία με την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.




Με μια τροχήλατη πλατφόρμα, που τοποθετούσαν στη βάση του, το πλοίο διέσχιζε τον Δίολκο. Οι τροχοί κινούνταν μέσα στους λαξευμένους υποδοχείς του δρόμου που ήταν στρωμένος με λίθινες πλάκες, καθώς το έσερναν με σχοινιά
Η ταινία, διάρκειας 22 λεπτών με τίτλο «Δίολκος για 1.500 χρόνια», περιγράφει με εκλαϊκευμένο τρόπο το τεχνολογικό επίτευγμα της αρχαιότητας, το οποίο επέτρεπε στα πλοία να περάσουν από τον έναν κόλπο στον άλλο χωρίς να κάνουν τον γύρο της Πελοποννήσου.


Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ που ακολουθούσαν τα καράβια διά ξηράς από τον Κορινθιακό στον Σαρωνικό Κόλπο μέσω του
Δίολκου, όπως απεικονίζεται στην ταινία animation, παραγωγής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας σε συ-
νεργασία με την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας
Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία της ταινίας ανήκει στον πολιτικό μηχανικό, καθηγητή του ΕΜΠ και πρόεδρο της ΕΜΑΕΤ, Θεοδόση Τάσιο.
Ο ίδιος πραγματοποίησε την επιστημονική μελέτη και την ιστορική έρευνα, έγραψε και εκφώνησε το σενάριο, ενώ την τεχνική παραγωγή της ταινίας ανέλαβαν οι Ν. Μήκας και Γ. Πολύζος.
Στην ταινία προβάλλεται το πλοίο που προσεγγίζει έναν λιμενίσκο στη βόρεια ακτή της Πελοποννήσου.
Εκεί θα ξεκινήσει η διαδικασία ανέλκυσής του στη στεριά. Τραβιέται με σκοινιά στην ξηρά πάνω σε έναν επικλινή ξύλινο υποδοχέα και σέρνεται στην άμμο με τη βοήθεια βαρούλκου και τροχαλίας. Στη συνέχεια αφαιρούνται κάποια τμήματά του, όπως τα κατάρτια και τα πανιά, ώστε να είναι πιο ελαφρύ και η μετακίνησή του ευκολότερη.
Επειτα θα το ανεβάσουν πάνω σε έναν τοίχο, ο οποίος σώζεται μέχρι σήμερα, και στη συνέχεια μέσω μιας τροχήλατης πλατφόρμας θα τοποθετηθεί πάνω σε έναν δρόμο στρωμένο με μεγάλες λίθινες πλάκες, τον Δίολκο.
ΑυλάκιαΟι τροχοί μπαίνουν μέσα σε λαξευμένους υποδοχείς (αυλάκια) και με το τράβηγμα των σκοινιών το πλοίο κινείται σε μια διαδρομή μήκους 6-7 χιλιομέτρων για να φτάσει στην ακτή του Σαρωνικού.Το σενάριο του Τάσιου δεν αποτελεί μια «στεγνή» περιγραφή της συγκεκριμένης μηχανικής μεθόδου.
ΠληροφορίεςΕμπλουτίζεται από μια σειρά άλλες ιστορικές πληροφορίες, που το κάνουν ευχάριστο για τον θεατή. Ετσι βλέπουμε τον πλοίαρχο να επισκέπτεται τον ναό του Ποσειδώνα, τους ναύτες να διασκεδάζουν με το μουσικό όργανο «ύδραυλις», τη χρήση του γερανού, με τον οποίο κατασκευάστηκε και ο Παρθενώνας. Από την ταινία δεν λείπει και το ειδύλλιο.
«Ηταν μια καλή διδακτική ευκαιρία να παρουσιαστούν και άλλα τεχνολογικά επιτεύγματα της αρχαιότητας. Είναι πράγματα που ο κόσμος δεν τα ξέρει και οι αρχαιολόγοι δεν τα προβάλλουν», λέει στο «Εθνος» ο κ. Τάσιος και συμπληρώνει:
«Ο Δίολκος θα μπορούσε να σώζεται μέχρι σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση αν ο Νέρων και οι νεότεροι δεν τον είχαν καταστρέψει στην προσπάθεια να φτιάξουν τον πορθμό (σ.σ. Ισθμό της Κορίνθου). Ευτυχώς που ένα κομμάτι του βρίσκεται στο Λουτράκι, στην περιοχή που ανήκει στη δικαιοδοσία της Σχολής Μηχανικών, και διασώζεται σε εξαιρετική κατάσταση. Το τμήμα που βρίσκεται από την πλευρά του Σαρωνικού έχει εγκαταλειφθεί και κάθε τόσο οι πέτρες του μνημείου χάνονται στη θάλασσα. Είναι ντροπή! Πρόκειται για σημαντικότατο μνημείο της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας και μέχρι σήμερα το υπουργείο Πολιτισμού δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να το διασώσει». Αργυρώ Λύτρα  lytra@pegasus.gr

Οταν τα καράβια έβγαιναν στη στεριά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας είναι ελεύθερα